به ژرفنای رویا بسادگی در انتهای مستی خودت را در آغوش بگیر گرگ در آینه که هیچ آغوشی گرمی این وصال را ندارد... پ.ن: دکتر،خطبه رو بخون...

به لذت یک لبخند با قدرت مذاکره ای که به لطافت معرفت آغشتهگشته است به لذت یکرفاقت با همه حمید های زخمخورده جهان که برای درد دل نیاز به نقاب ندارند... پ.ن: آیا آن شش ثانیه داغ با هیچ دلبرکی لذت بی بدیل رفاقت را داشته است؟

آره داشممهمندور و بریاتخیلی مهمنحالا که دیگه از روی کیفیت دارکوبی یا انحنای فیبوناچی کمردور و بریاتو انتخاب نمیکنیچشماتو باز کن... پ.ن:بعد فرمانده، نوبت حاج محسنه ینی؟

ههاگه کل این قصهکه پونزده میلیارد پاش گذاشتمتفسیر تخمی طرد و تنهایی و هورمون بودکهلانا رودزبا پونزده مگحلش میکنه...! پ.ن: دوستت دارم گرگ...

تو کههم تجربه کاین روبروی آلستومو داریو هم تجربه انفجار بازار MBA رونه شاد میشی از شصت تا پروژه دراسفندونه غمگین از هیچشاما...گرگوقت پروازه دیگه لعنتی... پ.ن: خدایا کمکم کن!

بیست تا قرص کسشعر تو که نهایتا باعث اسهالت میشدکل دستاورد عمر منو به اسهال کشیدتا یاد بگیرمهیچوقتنبایدقدرتتخریبیک زن رودستکم گرفت... پ.ن: و آهو و قاصدک و انگشتر و سوغاتی بهونه بود دوستم، نقش تو از ثانیه اولی که با اون مدل موی بچگونه ات جلوم سبز شدی، ویران کردن همه من بود!پ.ن2: هیچوقت وجود اعترافش رو...

و عمر میرسد به چهلبه جایی که لمس میشینسبت به همه چی پ.ن:هیچی

حالت از خودت به هم نمیخوره؟ پ.ن: بکن بنداز دور این یک لعنتیو...

یاد ها قابل فراموشی نیستندمخصوصا در شبزمستانسوزوغربت... پ.ن:دلم برای همتون تنگه!